Dwór i park ze stawami i aleją dojazdową, w gran. wg zał. planu.

Park, w gran. wg-zał. planu

Cmentarz grzebalny "stary" rzymskokat. z nagrobkami (wg wykazu w karcie cmentarza) i drzewostanem, w gran wg zał. planu

Zespół dworski: dwór, suszarnia, magazyn, dwie chlewnie, ogród spacerowy, ogrody użytkowe, w gran. wg zał. planu.

Dwór, park, kapliczka, w gran. wg zał. planu.

Park dworski, w gran. wg zał. planu.

Kolejnym wartym uwagi zabytkiem jest klasycystyczny pałac murowany z cegły, otynkowany (1813 – 1819 r.), wzniesiony przez właścicieli Surhowa Pawła hr. Cieszkowskiego i jego żonę Zofię z Kickich.
W rękach Cieszkowskich pałac był do 1931 r. Następnie „wieczystym dzierżawcą” był Zygmunt Skolimowski, do 1944 r. Od 1946 r. znajduje się tu Państwowy Dom Pomocy Społecznej.
Pałac położony jest w parku krajobrazowym o pow. 6,80 ha z bogatym starodrzewiem i licznymi okazami drzew pomnikowych. Wnętrze pałacu ozdobione polichromiami przez włoskiego malarza Mikołaja Montiego oraz rzeźbami Antoniego Canovy w latach 1818 – 1820. Prawie wszystkie przedmioty i rzeźby zostały rozgrabione w latach 1939 – 1944. 

Do zabytków Surhowa należy kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny św. Łukasza. Świątynia została zbudowana w latach 1819-1823 z fundacji Pawła Cieszkowskiego, posła na sejm i jego żony Zofii z Kickich, właścicieli wsi Surhów. Jest on murowany, w stylu klasycystycznym, jednonawowy, orientowany, zbudowany na rzucie prostokąta. Powiększono go i przebudowano w 1876 r., z tego czasu pochodzi wieża oraz wewnętrzne ściany działowe wyodrębniające prezbiterium.
Wewnątrz są trzy ołtarze pozłocone, pochodzące z drugiej połowy XIX w. Kościół restaurowano w 1920 i 1936 r.

Usytuowanie świątyni na niewielkiej skarpie nad doliną Wojsławki, czyni ją malowniczym akcentem w krajobrazie wsi i okolicy. W ołtarzu głównym kościoła umieszczony jest słynący łaskami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem i św. Łukaszem jako Pośrednikiem Łask, przeniesiony w 1764 r. z kaplicy leśnej z Łukaszówki.

Początki kultu słynącego łaskami obrazu sięgają XVII w. Akta wizytacyjne z 1672 r., potwierdzają, że miejsce to od niepamiętnych czasów było czczone jako miejsce święte i, że wiele łask i cudów doznali licznie przybywający tu pątnicy.

Na początku XVIII w., do łaskami słynącego obrazu pielgrzymowała Krystyna z Lubomierskich Potocka, zamieszkująca w pobliskim majątku Wojsławice, aby modlić się o uzdrowienie z ciężkiej choroby. Cudownie uleczona, wyrażając swoją wdzięczność Matce Bożej i św. Łukaszowi, poleciła wybudować nową kaplicę i przyozdobić ją oraz corocznie odbywać pielgrzymki do tego miejsca.

Cmentarz grzebalny rzymskokat., wg. zał. planu.

Kościół rzymskokatolicki p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła wybudowany w latach 1840 - 1857 przez hr. Poletyłłę (dawniej neoklasycystyczna cerkiew unicka).