|
Chełmski Park Krajobrazowy powstał w 1983 roku. Zajmuje powierzchnię 14 350 ha. Położony jest w powiecie chełmskim na terenie gmin: Chełm, Dorohusk, Sawin i Ruda Huta. Celem utworzenia parku była ochrona dużych kompleksów leśnych w pobliżu Żalina, Czułczyc i Sawina oraz łąk i torfowisk.
Wśród zbiorowisk nieleśnych do najciekawszych należą torfowiska. Są to w większości torfowiska niskie – unikalne w skali kraju torfowiska węglanowe. Chełmski Park Krajobrazowy (ChPK) leży na granicy 2 mezoregionów: Obniżenia Dubieńskiego i Pagórów Chełmskich zaliczanych do makroregionu Polesia Wołyńskiego. W obrębie Obniżenia Dubieńskiego dominują równiny pojezierne (torfowe) oraz terasy jeziorne z okresu zlodowacenia północnopolskiego. Równiny torfowe wypełniają dna rozległych kotlinowatych obniżeń pozadolinnych. Tworzą one monotonną wyrównaną powierzchnię w poziomie 170-175 m n.p.m. Ponad nimi (175-178 m n.p.m.) wznoszą się terasy jeziorne urozmaicone formami krasowymi oraz zagłębieniami bezodpływowymi.
Głównymi elementami Pagórów Chełmskich są formy pochodzenia lodowcowego (wysoczyzny morenowe 215-225 m n.p.m., pagórki morenowe) i wodnolodowcowego (równiny sandrowe, terasy kemowe).
Szczególne zróżnicowanie siedliskowe parku warunkuje niezwykłe bogactwo faunistyczne. Stwierdzono tutaj gniazdowanie 152 gatunków ptaków. Należą do nich m.in.: bocian czarny, błotniak łąkowy, błotniak stawowy, orlik krzykliwy, żuraw, kulik wielki, sowa błotna, dzięcioł białogrzbiety, wodniczka (jeden z najbardziej zagrożonych gatunków ptaków w Europie), muchołówka białoszyja. Niewielki stopień przekształcenia ChPK, różnorodność siedlisk od wilgotnych łąk i szuwarów, po sucho-ciepłolubne kserotermy, jak i bogactwo potencjalnych roślin żywicielskich - sprzyjają występowaniu bogatej fauny motyli. Liczy ona 810 gatunków, co stanowi około 25% ogólnej fauny motyli Polski. Na terenie Chełmskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny znajdują się cztery rezerwaty przyrody. Łącznie zajmują one powierzchnię 644,25 ha. Podzielić je można na dwie grupy, pierwsza to rezerwaty typu leśnego: Bachus i Serniawy, drugą grupę stanowią rezerwaty typu torfowiskowego: Brzeźno i Bagno Serebryskie. Opracowano na podstawie informacji podanych na stronie internetowej Zespołu Parków Krajobrazowych Polesia. Więcej na ten temat można dowiedzieć się bezpośrednio na stronie http://zchpk.w4u.pl/index.php |
|