Celem ochrony w parku jest zachowanie krajobrazu części Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, nazywanej również Pojezierzem Łęczyńsko-Włodawskim. Krajobraz parku to mozaika pól, łąk, torfowisk, wód i lasów. Teren jest na ogół równinny z łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez torfowiska lub trudno dostępne jeziora.
Walory przyrodnicze Polskiego PK wpłynęły na wpisanie go na listę ostoi ptaków o randze krajowej oraz za ostoję przyrody o znaczeniu międzynarodowym w systemie CORINE Polesie Lubelskie, które jest częścią dużej ostoi pod nazwą Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie.

   Głównym elementem krajobrazu jest rozległa równina z licznymi jeziorami, stawami, oczkami wodnymi i torfowiskami.
Największym zbiornikiem wodnym jest Jezioro Wytyckie. Pozostałe jeziora to Jezioro Karaśne koło Urszulina o powierzchni 8,7 ha oraz Gumienko (tzw. Owenek) o powierzchni 4,5 ha. Ważnym elementem parku jest zespół stawów w Starym Brusie. Obejmuje on 23 stawy, wśród których największymi są: Żabka, Rybitwa, Trościany. Zostały one zbudowane w okresie międzywojennym na terenie torfowisk. Przez park przepływają Włodawka, Piwonia i Bobryk.

   W parku znajduje się jeden projektowany rezerwat przyrody – zarastające jeziorko Kahiża wraz z otaczającym je torfowiskiem niskim
   Najlepiej poznaną grupą zwierząt na terenie Poleskiego Parku Krajobrazowego są ptaki. Obserwować można tu gatunki związane ze środowiskiem wodnym. Do najciekawszych z nich należą żuraw, gęgawa, perkoz rdzawoszyi, zausznik, łabędź niemy.

   Park położony jest na terenie ostoi ptaków o znaczeniu krajowym „Polesie Lubelskie”. Gniazdują tu również perkozek, perkoz dwuczuby, błotniaki stawowy i łąkowy, wodnik, derkacz, rycyk, samotnik, brzęczka, wąsatka, dziwonia, remiz, pustułka.

   Charakterystycznym gatunkiem Poleskiego Parku Narodowego i Poleskiego Parku Krajobrazowego jest żuraw. Regularnie gniazduje m.in. w projektowanym rezerwacie „Kahiża”. W październiku, kiedy żurawie odlatują można obserwować charakterystyczne klucze tych ptaków, których głośny i melodyjny klangor jest nieuchronną zapowiedzią zimy.

   Najbardziej charakterystycznymi formacjami roślinnymi parku są torfowiska. Kształtowały się one przez tysiące lat w zagłębieniach terenu oraz wokół jezior doprowadzając z czasem do ich zarastania.

   Na terenie parku występują rzadkie torfowiskowe gatunki roślin, do najciekawszych z nich należą brzoza niska, rosiczka okrągłolistna, widłak torfowy. Na terenie parku znajduje się jeden pomnik przyrody, jest nim dąb szypułkowy w Załuczu Starym o obwodzie 460 cm.