Dla ochrony torfowisk w dorzeczu Bugu wraz z odpływami utworzono trzy rezerwaty Brzeźno, Rozkosz i Bagno Serebryskie.

Rezerwat Brzeźno został utworzony w 1973 roku w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych torfowiska węglanowego z rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt. Jego powierzchnia wynosi 165,08 ha. Szczególną cechą rezerwatu jest bezpośrednie sąsiedztwo typowych zbiorowisk torfowiskowych i muraw kserotermicznych występujących na kredowych śródbagiennych wyniesieniach zwanych „grądzikami”.
Osobliwościami florystycznymi rezerwatu są: kłoć wiechowata, dwulistnik muszy, starzec cienisty, ciemiężyca zielona, goryczka wąskolistna, storczyk kukawka, kosatka kielichowa, gółka długoostrogowa, zerwa kulista. Rezerwat jest także siedliskiem wielu rzadkich gatunków zwierząt, zwłaszcza ptaków: wodniczki, kulika wielkiego, błotniaka łąkowego, sowy błotnej, krwawodzioba.

Rezerwat Bagno Serebryskie został utworzony w 1991 roku, jego powierzchnia wynosi 376,62 ha. Celem utworzenia rezerwatu było zachowanie torfowiska węglanowego będącego cennym i unikatowym ekosystemem w skali kraju.

Znaczną powierzchnię rezerwatu zajmują zwarte łany rzadkiej w Polsce rośliny - kłoci wiechowatej oraz zespoły roślinne z turzycą Buxbauma, turzycą Davalla i marzycą rudą. Pośród nich rozrzucone są wysepki z murawami kserotermicznymi. Taka mozaika zbiorowisk torfowiskowych i kserotermicznych jest zjawiskiem niezwykle rzadkim.

Wśród chronionych i rzadkich zwierząt można tu spotkać m.in.: wodniczkę, derkacza, błotniaka łąkowego, kulika wielkiego, dubelta, kropiatkę, zielonkę i żurawia. Przez rezerwat Bagno Serebryskie przebiega trasa ścieżki przyrodniczej wyposażonej w wieżę widokową.