Ida haendel była cudownym dzieckiem. Jej historia zaczęła się, kiedy miała 3 i pół roku. Wtedy to po raz pierwszy, zupełnie przypadkowo wzięła skrzypce należące do jej ojca i zaczęła na nich grać melodię pieśni śpiewanej przez jej matkę w pokoju obok. Wkrótce wraz z rodzicami przenieśli się z Chełma do jedno-pokojowego mieszkania w Warszawie, gdzie w wieku 4 lat rozpoczęła oficjalnie studia u mistrza Mieczysława Michałowicza w warszawskim konserwatorium, zdobywając pierwsze miejsce w konkursie w 1933 r.
Po wyjeździe na zachód Europy, jako dziecko naukę gry na skrzypcach Ida Haendel kontynuowała w Paryżu, a następnie w Londynie u legendarnego mistrza Karla Flescha. Niestety wojna pokrzyżowała im drogi i kiedy wybuchła wojna Karl Flesch bojąc się o niepodległość Wielkiej Brytanii wyjechał do Holandii, a następnie do Szwajcarii gdzie zmarł.
Odtąd młoda skrzypaczka uczyła się u geniusza pochodzenia rumuńskiego, jakim był kompozytor i pianista Enesco. W Londynie występowała na koncertach w Royal Albert Hall oraz grając charytatywne recitale koncertowe dla żołnierzy sił alianckich.
Zaraz po drugiej wojnie światowej wyjechała na tournee do Ameryki Północnej, gdzie ostatecznie przeniosła się, osiedlając się na stałe w Montrealu.
Początkowo jej kariera związana była głównie z Europą. Debiut muzyczny w Kanadzie miał miejsce podczas koncertu w 1957 roku w Hotelu Ritz-Carlton podczas Kongresu Żydowskiego. Całość była transmitowana przez stację radiową CBC, dzięki czemu utalentowana solistka została zauważona i w 1959 roku zagrała koncert Beethovena z Montrealską Orkiestrą Symfoniczną pod dyrygenturą Igora Markevitcha. Nazajutrz prasa wychwalała Panią Idę Haendel pod niebiosa, pisząc iż była ona największą atrakcją koncertu. Krytykom szczególnie przypadły do gustu technika oraz mocny i ciepły ton, zadziwiający jeśli brać pod uwagę drobną sylwetkę solistki.
Koncerty skrzypcowe Idy Haendel są podziwiane na całym świecie, począwszy od obu Ameryk, poprzez Europę, aż po Azję. W 1973 roku podczas trasy koncertowej w Chinach z Jonem Pritchardem i orkiestrą Filharmonii Londyńskiej była pierwszą zachodnią solistką występującą w tym kraju po rewolucji kulturalnej.
Jej karierze poświęcono film dokumentalny pod tytułem „Ida Haendel: A voyage of Music”, wyprodukowany w 1988 roku oraz „Art of Ida Haendel” z 2001 r. W roku 1992 uhonorowano ją Orderem Imperium Brytyjskiego. Opublikowała również autobiograficzną opowieść „Woman with Wiolin” w Londynie w 1970 roku.
Wykonywany przez nią szeroki repertuar obejmuje partytury takich kompozytorów jak:
- Bach,
- Beethoven,
- Czajkowski,
- Vivaldi,
- Tarini,
- Wieniawski,
- Walton.
Ponad 70 lat po tym jak wyjechała z Chełma, po zrobieniu zawrotnej kariery na całym świecie Ida Haendel powróciła w tzw. sentymentalnej podróży do miasteczka, w którym się urodziła - do Chełma. Na szczególne słowa uznania zasługuje Stowarzyszenie Miasteczko, grono zapalonych entuzjastów, dzięki którym Pani Ida Haendel zgodziła się przyjąć zaproszenie i odwiedzić nasze miasto w związku z zaproszeniem Stowarzyszenia Miasteczko.
W maju 2006 r. wystąpiła w Chełmie wraz z towarzyszącą jej Orkiestrą Symfoniczną Capellą Cracoviensis oraz uznanym dyrygentem Panem Stanisławem Gałońskim. Całość koncertu została zarejestrowana przez polskie radio a wydaną płytę nazwano "Historyczny powrót do Chełma".
